René Magritte, Brussels icoon dat de wereld fascineert

Geboren is René Magritte in Henegouwen, maar Brussel is de stad waar hij openbloeide, zijn vrienden  en artistieke weg vond, waar hij leefde en zich thuis voelde. In Brussel groeide Magritte uit tot een icoon van het surrealisme, tot een kunstenaar die ver buiten de Belgische en Europese grenzen tot de verbeelding spreekt en fascineert.

  • Brussel, broeikas van het surrealisme

  • Het talent van de in 1898 geboren René Magritte moet al vroeg duidelijk geweest zijn: in 1910 krijgt hij zijn eerste schilderlessen. Maar het echt ontplooien doet hij pas later, als hij in 1916 aan de Academie voor Schone Kunsten in Brussel gaat studeren. Niet alleen door de studies zelf, maar ook door de mensen met wie hij in de hoofdstad in aanraking komt, de ideeën en invloeden die er circuleren. Hij absorbeert er de kunststromingen van die tijd (impressionisme, symbolisme, futurisme, dadaïsme,...), ze plaveien de weg naar het surrealisme, waarvan hij later een van de boegbeelden wordt.

  • Leven en zwerven in Brussel

  • Magritte bouwt zijn leven op in de hoofdstad. Hij trouwt er met Georgette Berger, die al in Charleroi zijn schoolvriendinnetje was. Woont er op wel tien verschillende adressen. Op een zijsprongetje naar Parijs - waar hij kennismaakt met nog andere grote kunstenaars van zijn tijd – na, blijft Brussel een constante in zijn leven. Vooral zijn huis in Jette is zijn nest en uitvalsbasis, vandaar dat het – intussen het René Magrittemuseum - ook zoveel jaren na zijn dood bezoekers nog altijd zo dicht bij hem brengt. Hoewel hij op 27-jarige leeftijd een enigszins lucratief contract weet te versieren met de eigenaar van de galerie "Le Centaure" aan de Brusselse Louizalaan, wordt het schilderen niet meteen rendabel. Magritte werkt om den brode als tekenaar in een behangpapierfabriek, ontwerpt affiches als reclametekenaar,... 'dom werk' vindt hij dat. Pas op latere leeftijd kan hij rondkomen als kunstenaar. Op 15 augustus 1967 sterft de kunstenaar in Schaarbeek, waar hij – en later ook zijn vrouw – een laatste rustplaats krijgt.

  • Twee Magrittemusea in Brussel

  • Poëzie in de vorm van woordenschilderijen, zo zou je Magrittes schilderijen kunnen noemen. . "Voor mij is het ontwerp van een schilderij een idee van één zaak of van meerdere zaken, die via mijn schilderwerk zichtbaar kunnen worden."  Magritte vertrekt vanuit een idee in tekstvorm alvorens het op doek over te brengen. Maar Magritte is meer dan een kunstschilder, hij is ook een tekenaar, graveerder, beeldhouwer, auteur, fotograaf, filmmaker, afficheontwerper,... Het tweede Brusselse museum dat zijn naam draagt,  - het Magritte Museum op het Koningsplein – zet die veelzijdigheid stevig in de verf door de uitgebreide – de grootste ter wereld – en gevarieerde collectie werk van de kunstenaar.

  • Het museum in ons hoofd

  • De pijp uit Het Verraad der Afbeeldingen (La trahison des images), de man met de bolhoed uit Golconde, de appel uit Le Fils de l’homme, de vogel - ooit het Sabenalogo - uit l’oiseau de ciel: Magritte heeft ons zoveel typische beelden gegeven die tot ons collectief geheugen zijn gaan behoren. Misschien is dat dan wel een derde Magrittemuseum, eentje in ons hoofd...