Stephane Ginsburgh: Sergei Rachmaninov - Etudes-Tableaux op. 33 et op. 39 REPORT

507079

18/05/2021 - 18/05/2021

Stephane Ginsburgh: Sergei Rachmaninov - Etudes-Tableaux op. 33 et op. 39 REPORT

Serge Rachmaninov werd geboren in 1873 en wijdde het grootste deel van zijn leven aan zijn carrière als pianovirtuoos, in directe lijn met de grote romantische traditie uit de negentiende eeuw. Hij werd opgeleid aan de conservatoria van Sint-Petersburg en Moskou maar emigreerde na de Oktoberrevolutie naar de Verenigde Staten. Zijn oeuvre bestaat hoofdzakelijk uit stukken die hij schreef voor eigen gebruik, gekenmerkt door een grote pianistieke virtuositeit, in een postromantische stijl die niet gespeend was van een vleugje sentimentaliteit. Hun sombere en beklemmende melodische inspiratie was diep getekend door zijn Slavische en neerslachtige temperament. Enkele van deze stukken kenden een enorme populariteit.
Rachmaninovs zijsprongen naar andere genres verliepen moeizamer: zijn symfonische muziek viel niet in de smaak bij de critici en een deel van zijn kamermuziek bleef tot aan zijn dood in 1943 in Californië totaal onbekend. De negen Études-tableaux van het opus 39 werden gecomponeerd in de jaren 1916-17, dus voor de Russische revolutie. Het is de tweede bundel die de componist aan dit virtuoze genre wijdde: een eerste bundel van acht etudes, het opus 33, werd gecomponeerd in 1911, één jaar na zijn tweede bundel met preludes.Dankzij Chopin kreeg het format van de piano-etude de dimensies van salon- of concertwerken, waardoor virtuoze pianisten konden schitteren zonder in karikaturen te vervallen. Met zijn Études d’une exécution transcendante was Liszt op dat spoor verdergegaan door een bredere klank na te streven, en het is duidelijk dat Rachmaninov zijn inspiratie bij deze twee voorgangers haalde. Niettemin blijven zijn etudes op zich beschouwd kleinschalige werkjes, een genre waarin de componist zich bijzonder goed in zijn sas voelt.
Aan de erfenis van zijn voorgangers voegt Rachmaninov tal van eigen elementen toe: een uitgesproken Slavisch karakter, enkele compositorische vermetelheden en een pianistieke onstuimigheid die alles op haar pad met zich meesleept. Als voorvechter van de spatialisatie van de muziek en van allerlei geluidseffecten gedraagt Rachmaninov zich als een echte dramaturg. In die zin gaf hij overigens, lang na hun compositie, enkele karige verklaringen aan Respighi, toen die van plan was een aantal van Rachmaninovs etudes te orkestreren en naar de intenties van de componist peilde om zich ervan te vergewissen dat hij hun karakter zou respecteren.
Claude Jottrand

De Brusselse muzikant Stephane Ginsburgh wordt geprezen voor zijn gedurfd en voldragen pianospel. Hij geeft wereldwijd optredens met recital- en kamermuziek en was al te gast op talrijke internationale festivals.
Hij treedt regelmatig op met het Ictus Ensemble o.l.v.George-Elie Octors. Hij werkte samen met choreografen zoals Johanne Saunier (Joji Inc), Anne Teresa De Keersmaeker (Rosas), Claudio Bernardo (As Palavras), Barbara Mavro (Roberta DC) en beeldende kunstenaars Peter Dowsnbrough en Kurt Ralske. Stephane Ginsburgh nam verschillende cd’s op voor het label Sub Rosa (Feldman, Duchamp, Satie, Fafchamps), dat onlangs de cd Back to ... door Jean-Luc Fafchamps uitbracht. Hij neemt binnenkort twee stukken van David Toub op voor World Edition. Zijn opname van de complete pianosonates van Prokofjev verscheen bij Cypres Records. Hij maakte ook opnames voor de labels Naxos and Kairos.
Na zijn opleiding aan het conservatorium werkte hij samen met Paul Badura-Skoda, Claude Helffer, Jerome Lowenthal en Vitaly Margulis. Hij was een laureaat van de Tenuto BRTN-wedstrijd in 1995 en kreeg de Pelemans-prijs in 1999 van de Unie van Belgische componisten voor zijn inzet bij het uitvoeren van Belgische hedendaagse muziek. In 1998 was Ginsburgh medeoprichter van SONAR (daarvoor Le Bureau des Arts), een groep kunstenaars die verschillende vormen van artistieke expressie en creatie bevordert, zoals muziek, dans en literatuur. Hij is betrokken bij de programmatie van concerten met een sterke politieke lading. Zo dringt hij erop aan dat kunstenaars zich engageren in collectieve actie. Hij heeft een B.A. in wetenschapsfilosofie van de Université libre de Bruxelles en een doctoraat in de Kunsten van de Vriije Universiteit Brussel en van het Koninklijk Conservatorium Brussel.
Hij doceerde piano en kamermuziek aan de koninklijke conservatoria in Brussel, Luik en Bergen. Hij is leraar aan het Dalcroze Instituut te Brussel. Ook vertaalde hij Uncommon People: Resistance, Rebellion and Jazz van Eric J. Hobsbawm in het Frans voor Aden Editions.

Praktische info