Leopoldpark

In 1892 ondertekenden burgemeester Charles Buls en industrieel Ernest Solvay een overeenkomst voor de oprichting van een stad van de wetenschap op het domein van het Leopoldpark. De verschillende gebouwen die hiervoor werden opgetrokken, gingen enigszins ten koste van de groene ruimte waar al het Museum voor Natuurwetenschappen was gevestigd in het voormalige klooster van de redemptoristen. Gelukkig kunnen de wandelaars tot op vandaag genieten van het lage gedeelte van het park, waar nog altijd een grote vijver ligt, de laatste restant van de landelijke Maalbeekvallei. Het huidige uitzicht van het in Engelse stijl aangelegde park met zijn golvend reliëf en kronkelende paden is te danken aan de Duitse landschapsarchitect Ludwig Fuchs en de architecten Alphonse Balat en Gédéon Bordiau. Kort na de aanleg in 1851 werd het park omgevormd tot dierentuin, waaraan een inscriptie aan de ingang langs de Etterbeeksesteenweg nog herinnert. Het vroegere zeeleeuwenbassin, dat het water opvangt van een beek die in zigzag van de helling afstroomt, getuigt hier nog van. Meer dan zestig bomen in het park zijn opgenomen op de lijst van opmerkelijke bomen van het Brussels gewest, waaronder een mooi geheel van moerascipressen uit Louisiana, kastanjes, drie watercipressen en drie bijenbomen. (B 18/11/1976)

Praktische info

  • Belliardstraat
    1000 Brussel
    • M
      Maalbeek
    • B
      Leopoldspark