Onze-Lieve-Vrouw-ter-Sneeuwwijk

15
Onze-Lieve-Vrouw-ter-Sneeuwwijk

Een bescheiden kapel gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw-ter-Sneeuw, de beschermende maagd wier witte sneeuwmantel de plaats bepaalde waar de Santa Maria Maggiore in Rome moest worden gebouwd, gaf zijn naam aan deze wijk die in het zuiden wordt begrensd door de Koningsstraat en in het noordwesten door het tracé van de kleine ring. Aan het begin van de 19de eeuw had de wijk nog een middeleeuws uitzicht, maar daar kwam stilaan verandering in: eerst werden de versterkte stadspoorten afgebroken, vervolgens werden de stadswallen ontmanteld onder Napoleon en tot slot werden rechte straten aangelegd, alsook het Oranjeplein, later omgedoopt tot Barricadenplein. Langs sommige straten werden al snel nieuwe burgerhuizen opgetrokken, maar toch trof men in de wijk ook nog vele steegjes en gangen aan, vaak met een bedenkelijke reputatie. Dat ontlokte Charles Rogier de uitspraak: “Eens zal deze schandelijke beerput moeten verdwijnen”. Onder de voorgestelde projecten kozen de Stad Brussel en de toenmalige burgemeester Jules Anspach dat van Joseph Hoste. Het ontwerp combineerde op doordachte wijze diagonale tracés met rechte straten in een soort dambordpatroon. Een dertigtal architecten had de handen vol om de nieuwe straten van hoge stadswoningen te voorzien. Het Vrijheidsplein bleef het middelpunt van het stedenbouwkundige plan dat uitgewerkt werd door Antoine Mennessier en Georges Aigoin. In de Onze-Lieve-Vrouw-ter-Sneeuwwijk vindt men een mooie verzameling van gebouwen in eclectische en neoclassicistische stijl.

Praktische info

  • 1000 Brussel
    • M
      Madou/Kruidtuin
    • T
      Congres
    • B
      Madou/Drukpers