Tijdlijn

Brussel was beurtelings hoofdstad van het Hertogdom van Brabant, hoofdstad van de Spaanse Nederlanden en ten slotte hoofdstad van de Belgische Staat en zetel van de Europese Unie. De stad wordt dus al sinds haar ontstaan gekleurd door een mix van nationaliteiten en een openheid van geest. Al van in het begin was Brussel de bevoorrechte getuige van de migratiestromen die bijgedragen hebben tot de opbouw van het Oude Continent en de waarden die uitgedragen worden door Europa.
 

  • Al in de 15de eeuw wist Brussel zich al op te werpen als hoofdverblijf van de vorst dankzij een doortastend beleid en zware investeringen. Dit politieke succes heeft geleid tot de ontwikkeling van een luxe-industrie die al snel de weg vond naar de export. Zo werd Brussel dankzij deze eerste politieke en economische dynamiek opengesteld naar de wereld toe. 

     

  • Deze openheid blijft in de loop der eeuwen bestaan: de hertogen van Brabant van het Huis van Leuven huwen met Franse, Duitse of Engelse prinsessen en de eclectische kunst krijgt vaste voet aan grond via de “Vlaamse” primitieven die een beetje van overal afkomstig zijn.

  • In de 19de eeuw was België de 2de industriële mogendheid van de wereld. Vooral Brussel profiteert van een ideale ligging aan de kruispunten van grote transportassen. Ook politiek is België een van de modernste landen en dat maakt de hoofdstad bijzonder aantrekkelijk. En dus zoekt dissident links, zowel politiek als artistiek en afkomstig van overal, zijn toevlucht in Brussel en voedt er het leven van de burgerlijke samenleving. 

  • Op het einde van de 19de eeuw botsten deze verschillende invloeden en ambities met elkaar waardoor in de 20ste eeuw een nieuwe beweging ontstond, die sindsdien kenmerkend is voor de Belgische hoofdstad: de Art Nouveau. 

  • Vanaf de jaren 50 nam de industriële geschiedenis het over en deed een nieuwe wind van multiculturalisme waaien over de stad die sindsdien alleen nog maar toegenomen is. Italianen en Spanjaarden, en vervolgens Marokkanen, Turken en nog andere nationaliteiten vestigden zich grotendeels in de hoofdstad en hebben deze mix nog groter gemaakt. 

  • Ondertussen werden in 1957 de bouwstenen gelegd voor de Europese Unie en Brussel werd de plek die zou uitgroeien tot hoofdstad van deze Unie. Brussel had weliswaar al een beproefde internationale uitstraling, maar deze benoeming bevestigde dit nog eens voor heel Europa. Het transport bleef zich exponentieel ontwikkelen, zowel wat de spoorwegen (onder andere met de hogesnelheidslijnen) als de luchtvaart betreft. Naast een wereldstad werd Brussel ook de stad van alle Europeanen.

  • Aangezien Brussel de zetel is van de belangrijkste Europese instellingen heeft de uitbreiding van de Europese Unie in verschillende opeenvolgende golven het internationale karakter van de stad alleen maar vergroot. De Europese Unie bestaat vandaag, na zes uitbreidingen, uit 28 lidstaten. De oprichtende landen waren Duitsland, Frankrijk, Italië, Luxemburg, België en Nederland. Daarna volgden Ierland, Denemarken en het Verenigd Koninkrijk (in 1973), Griekenland (in 1981), Spanje en Portugal (in 1986), Oostenrijk, Finland en Zweden (in 1995). Een belangrijk moment voor de demografische evolutie van Brussel was de uitbreiding van de Europese Unie naar Oost-Europa in 2004 met Slovakije, Polen, Litouwen, de Republiek Tsjechië, Letland, Hongarije, Estland, Slovenië, maar ook Cyprus en Malta. In 2007 volgden nog Bulgarije en Roemenië en in 2013 Kroatië. Deze achtentwintig landen zijn goed vertegenwoordigd in de Brusselse samenleving.

  • Dat Brussel ook zetel is van de NATO versterkt dit internationale karakter nog. In het totaal werken meer dan 120.000 mensen er binnen de context van de internationale organisaties.

    Er is de Europese Unie:

    • De Europese Commissie: 27.000 werknemers
    • Het Europees Parlement: 6.700 werknemers
    • De Ministerraad: 3.000 werknemers
    • De externe diensten: 4.000 werknemers
    • Het Comité van de Regio’s/EESC: 1.300 werknemers

    En dan nog:

    • 15 tot 20.000 lobbyisten
    • 1.400 journalisten/pers
    • 300 regionale afvaardigingen
    • 5.300 diplomaten
    • 4.000 werknemers bij de NATO
    • 2.500 werknemers in andere regionale agentschappen
    • Meer dan 2.000 internationale ondernemingen
    • 150 advocatenkantoren.


    Deze unieke mix heeft beetje bij beetje vormgegeven aan het handelsmerk Brussel. 

    Door haar geschiedenis en geografische ligging nam Brussel dus al snel de rol van kruispunt van de wereld op zich. Ook vandaag nog is de stad een belangrijke ontmoetingsplaats voor mensen van alle landen van de wereld.